Er was eigenlijk maar 1 kerstkaart waarop ik hoopte dit jaar. Elke keer als ik kaartjes uit de brieven bus haalde dan zocht ik snel of die ene kaart er tussen zou zitten. Ik wist zeker dat ik het handschrift nog zou herkennen van vorig jaar. Toen was het eigenlijk ook wel al een beetje de meest geliefde kaart. Steeds als Martin binnen kwam met de post dan wilde ik meteen de kaarten hebben en ineens had ik hem vast. Van Bo! Zei ik en scheurde hem open en ja hoor, het was hem, de kaart van Bo. Naar de kaart zelf keek ik niet, ik was alleen geïnteresseerd in de tekst binnen in. Zou er alleen zo iets als groeten van . . . en een poot van Bodie in staan? Of zou er een stukje geschreven over hem zijn. Over hoe het gaat en of ie het nog naar z'n zin heeft en of hun nog net zo blij met hem zijn en en en ik wil gewoon iets weten, íéts lezen over onze Bo. Ook al is hij officieel al meer dan een jaar onze Bo niet meer hij blijft toch gewoon ónze Bo. En ze had een stukje geschreven, een leuk stukje. Het gaat goed en hij heeft nog steeds de zelfde passie( streken) :) eten!! Net als z'n grote broer en precies zoals een lab hoort te zijn. Hahaha, gek op ETEN! Ik ben blij, heel blij met deze kerst kaart. Ik had er zo op gehoopt en gelukkig gekregen. Misschien wel het mooiste kerstkado voor mij dit jaar. Een kaartje van Bodie. Hij word nog steeds gemist!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten