Tot dat ik voor de 3e keer zo'n lief mooi roze baby mensje naast me had liggen en het kleine ding alleen maar huilde en huilde inm aanvoelde als schuurpapier de helft van der flesjes weigerde veel te lang onder der geboorte gewicht bleef amper iets aan kwam en veel te onrustig was. Toen ben ik gaan vragen en zoeken en kwam al snel uit op een koemelk allergie. Alleen was niemand het daar met me over eens, want het kwam niet voor in de familie's en der zusjes hadden het ook niet dus ... bla bla bla en dan ben je labiel he. Net bevallen, onzeker en labiel en twijfel je en durf je niet op jezelf te vertrouwen en doe je maar wat de kinderarts het cb en de vk zeggen en ondertussen twijfel je nog meer, zoek je nog meer en erger je je er steeds meer aan dat niemand het ook ziet of dat je spoken ziet maar het toch stiekem wel zeker denkt te weten. Tót het moment dat het mini mensje nog steeds niet veel aan komt begint met spugen en we bloed in der luier terug vonden. Dát was het moment dat ik weer mezelf werd, schijt kreeg aan de rest en mezelf weer vertrouwde Mart een afspraak voor die dag bij de ka regelde en als ze het er nog niet mee eens zou zijn we zelf aan de koemelk vrije voeding zouden gaan. Er was volgens de ka niks mis met der, nou ja, er was wel iets mis, maar ze wist niet wat, dus een opname leek haar zin vol om der te observeren, want het was gewoon een huil baby daar kwam het op neer en of wij haar maar 3 x per dag kwamen opzoeken alsjeblieft dan konden zij hun werk doen. Ja ja, ik was een slechte moeder, overstuur dus ... gestrest want tja zat inm al 9 weken met een huil baby, moe en op dus zij zouden onze baby wel even in het goede ritme douwen en uit laten huilen, want ik was waarschijnlijk veel ste soft bla bla bla. Dus niet!! Gaat niet gebeuren, ze gaat mee naar huis punt (eerst even langs de apotheek voor een pak pepti) maar dat was niet meer nodig want toevallig stond er de diëtiste bij de balie die in overleg met de ka het toch wel verstandig leek om de baby aan de pepti te zetten en liepen wij dus met een machtiging van een half jaar voor de pepti het ziekenhuis weer uit MET baby en knapte die baby vanaf de eerste fles pepti voor je ogen op. Ging weer normaal drinken, geen bloed of spuug meer. Het huilen werd met de dag minder en der huidje werd weer roze en zacht. Geen rommelend buikje meer en na een paar dagen hadden wij eindelijk onze 3e dochter Romee Haylie Kiana in onze armen!
En toen kwam de zoektocht van wat mag ze wel wat mag ze niet en bleek dat ze ook geen ei kan verdragen. Pas toen ze dik 8 maanden oud was hadden we het precies "door" en ging het goed. Alleen moet der zusje niet zo lief zijn om haar hapjes en yogi drink met haar te delen, want dan hebben we dus zo een nacht als vannacht. Huilen, onrust en kots! Ik hoop nog elke dag dat ze er gauw over heen zal groeien, want het breekt je hart en drijft je tot het uiterste. Romeetje, ons melk meisje :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten